Showing posts with label ေမးျမန္းခ်က္. Show all posts
Showing posts with label ေမးျမန္းခ်က္. Show all posts

Thursday, July 29, 2010

ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရမည္ဟု မြန္ပါတီ ေမွ်ာ္မွန္း

July 29th, 2010
၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မြန္တမ်ဳိးသားလံုးအတြက္ ကိုယ္စာျပဳ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပဳိင္မည့္ မြန္ေဒသလံုးဆိုင္ရာဒီမိုကေရစီပါတီ၏ လက္ရွိ စည္း႐ုံးေရးခရီးစဥ္ႏွင့္ ပါတီရဲ႔အေျခအေနကို သိရွိႏိုင္ရန္အတြက္ မိ႐ုိင္မေရာ့က ပါတီဥကၠဌျဖစ္သူ ႏိုင္ေငြသိန္းႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းထားသည္။

ေမး ။ ။ မြန္ေဒသလံုးဆိုင္ရာဒီမိုကေရစီပါတီ စည္း႐ုံးေရးခရီးစဥ္ရဲ႔ လက္ရွိအေျခအေနကို ရွင္းျပေပးလားဆရာ။

ေျဖ ။ ။ ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ က်ေနာ္တို႔ စည္း႐ုံးေရးခရီးစခဲ့တာ တပတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေတာ့ရွိသြားၿပီး၊ ေရး၊ သံျဖဴဇရပ္၊ လမိုင္၊ မုဒံုနဲ႔ ကရင္ျပည္နယ္ဘက္မွာလည္း ထိုက္သင့္သေလာက္ေတာ့ စည္း႐ုံးခဲ့ၿပီးၿပီ၊ အခုဆို ေမာ္လၿမိဳင္မွာ စည္း႐ုံးေနတယ္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႔ ခရီးစဥ္က ေတာ္ေတာ္ေလးကို အားရပါတယ္ ေျပလည္း ေျပလည္တဲ့ခရီးစဥ္းျဖစ္တယ္ အားေပးတဲ့လူေတြလည္းမ်ားတယ္။

ေမး ။ ။ စည္း႐ုံးေရးခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္မွာ အခက္အခဲေတြေရာ ရွိခဲ့သလားဆရာ။

ေျဖ ။ ။ အခက္အခဲကေတာ့ နည္းနည္းပါးပါးရွိတာေပါ့ ဒါေပမဲ့ အနည္းငယ္ပဲဆိုေပမဲ့လည္း က်ေနာ္တို႔ မြန္ျပည္သူေတြအၾကားမွာ အစြဲအလန္းဆိုတာရွိေနတယ္၊ ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ဒီလိုလုပ္လိုက္လို႔ ေၾကာက္ရတာမ်ဳိး ဟိုလုပ္လည္း ေၾကာက္ ဒီဟာလုပ္လည္း ေၾကာက္ရ အဲဒီလို အစြဲေတြကရွိေနေတာ့ စီးပြားေရအပိုင္းမွာ ထိခိုက္လာမွာကိုလည္း ေၾကာက္ေနၾကတယ္ အဲဒီလိုအစြဲေတြရွိေနတယ္ က်ေနာ္တို႔ မြန္ေတြမွာ ဒါေပမဲ့ ဘာကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေၾကာက္စရာမလိုဘူး ကိုယ့္စိတ္ႀကဳိက္ ကိုယ္ေစတနာရွိတဲ့သူကို ကိုယ္လက္မေထာင္လို႔ရတယ္ ႀကဳိဆိုတဲ့လူေတြက မ်ားတယ္ က်ေနာ္တို႔လည္း မွန္ကန္တဲ့အလုပ္ကိုပဲ လုပ္တယ္။

ေမး ။ ။ မဲေကာ္မရွင္ကေန စည္း႐ုံးေရးဆင္းရာမွာ အကန္႔အသတ္ေတြခ်မွတ္ထားတဲ့အေပၚမွာေရာ စည္း႐ုံးေရးဆင္းရာမွာ အခက္အခဲရွိလားဆရာ။

ေျဖ ။ ။ သူတို႔ကလည္း သူတို႔နည္းနဲ႔ သူတို႔ ကန္႔သတ္တာပဲ ဒါေပမဲ့ အတင္းအၾကပ္ႀကီးလည္း သူတို႔မလုပ္ရဲဘူး၊ က်ေနာ္တို႔လည္း စည္း႐ုံးေရးဆင္းတယ္ဆိုတာ လူထုအၾကားမွာတမ်ဳိးဆင္းရတယ္၊ က်ေနာ္တို႔႐ုံးေတြအၾကားမွာဆိုရင္ တမ်ဳိးျပန္၊ စည္း႐ုံးေရးကိုေတာ့ သံုးေလးမ်ဳိးဆင္းေနရတယ္၊ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔က စည္း႐ုံးေရးမွာ ျပႆနာမျဖစ္ေအာင္ မဲေကာ္မရွင္က ကန္႔သတ္ထားတာကိုလည္း မခ်ဳိးေဖာက္မိေအာင္ ဥပမာ ရြာမွာဆင္းမယ္ဆိုရင္ ရြာမွာလူစုထားမယ္ က်ေနာ္တို႔ေရာက္သြားမယ္ အျပင္မွာ ေအာ္ေျပာတာတို႔ က်ေနာ္တို႔မလုပ္ဘူး က်ေနာ္တို႔မြန္ေတြလည္း ဒါကို သေဘာေပါက္တယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စည္း႐ုံးရတာ လြယ္တာေပါ့၊ ဘာမွလည္း အဟန္႔အတားျဖစ္စရာမလိုဘူး၊ ဒါေပမဲ့ တျခားတဘက္မွာကလည္း သူတို႔ေတြ ေျခာက္လွန္႔တာလားေပါ့ ေျခာက္တာကလည္း အစိုးရမဟုတ္ဘူး လက္ေအာက္ငယ္သားေတြပဲ သူတို႔ရဲ႔ ေျခာက္လွန္႔မႈအေပၚမွာလည္း က်ေနာ္တို႔က လံုးဝေၾကာက္စိတ္မရွိဘူး၊ မေၾကာက္ၾကနဲ႔ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေၾကာက္စရာမလိုဘူး၊ ကိုယ့္စိတ္ႀကဳိက္ ကိုယ္မဲထည့္လို႔ရတယ္၊ ကိုယ့္စိတ္ႀကဳိက္ ကိုယ္လုပ္လို႔ရတယ္၊ က်ေနာ္တို႔ကလည္း စည္း႐ုံးေရးခရီးကို ဆက္သြားေနဦးမွာပဲ။

ေမး ။ ။ မြန္ျပည္လူထုေတြအၾကားမွာ စည္း႐ုံးေရးဆင္းတာ အားရမႈေတြေရာ ဘယ္လိုရွိခဲ့သလဲ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္တို႔ သြားထားရသေလာက္ေတာ့ လူထုေတြ အားေပးၾကပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႔လည္း ေတာ္ေတာ္အားရပါတယ္၊ သူတို႔ေတြဟာ တျခားပါတီေတြလည္းမရွိဘူး ဘယ္သူ႔ကို မဲေပးရမွာလဲ စာလည္းမဖတ္တက္ ဗဟုသုတလည္းနည္းေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို မဲေပးရမွာလည္းဆိုတာကို မသိၾကဘူး အခုဆို တခ်ဳိ႔က မြန္ပါတီ တစ္ပါတီရွိတာေတာင္မသိၾကဘူး၊ က်ေနာ္တို႔က ဘာမွကို ေျပာစရာမလိုဘူး ျပည္သူေတြကလည္း က်ေနာ္တို႔အေပၚကို ႀကဳိဆိုတယ္ က်ေနာ္တို႔လည္း သူတို႔အတြက္ အမွန္တရားပဲလုပ္တယ္၊ ဒါေပမဲ့ တခုရွိတာက ဒီၾကားမွာ ေျခာက္လွန္႔မႈေတြေတာ့ရွိမွာပဲေလ ဒါေတြကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ေရြးေကာက္ပဲြမေရာက္ခင္မွာ ပညာေပးသလိုမ်ဳိး ေရြးေကာက္ပြဲဆိုင္ရာေတြကို လူလႊတ္ၿပီးေတာ့ စည္း႐ုံးရမွာပဲ ဒါကလည္း တရားဝင္လုပ္တာပဲေလ မဲေကာ္မရွင္ကို ဒါေတြ တင္ျပထားတာပဲ အဓိကက လူထုေတြအၾကား အျမင္ေတြ အသိေတြရေအာင္လို႔ က်ေနာ္တို႔က စည္း႐ုံးရမွာပဲေလ။

ေမး ။ ။ မၾကာခင္က ဗဟိုအလုပ္မႈေဆာင္ေတြ ေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္တယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္သူေတြပါၿပီးေတာ့ လုပ္ငန္းတာဝန္ေတြကိုေရာ ဘယ္လိုခြဲေဝထားၾကတာလဲဆရာ။

ေျဖ ။ ။ အစပိုင္း က်ေနာ္တို႔တင္ထားတာက ပထမေခါင္းေဆာင္၊ ဒုတိယေခါင္းေဆာင္နဲ႔ တျခား ၁၃ ေယာက္ အားလံုး ၁၅ ေယာက္ေပါ့ အခုေတာ့ ဗဟိုအလုပ္မႈေဆာင္ ထပ္ေရြးလိုက္တယ္၊ အားလံုးက ၂၁ ေယာက္၊ အဲဒီမွာ ဥကၠဌ၊ ဥကၠဌ ၁၊ ဥကၠဌ ၂။ အတြင္းေရးမႉး၊ အတြင္းေရးမႉး ၁၊ အတြင္းေရးမႉး ၂၊ ဒီ ၆ ေယာက္ကိုေတာ့ တာဝန္ေတြေပးထားတယ္၊ က်န္တာေတြကေတာ့ ဘယ္သူက ဘာလုပ္ရမွာလဲဆိုတာကို တာဝန္သိသိက်က်မေပးရေသးဘူး၊ ေနျပည္ေတာ္ကိုေတာ့ စာရင္းတင္ထားၿပီးၿပီ၊ ဥကၠဌက က်ေနာ္ ႏိုင္ေငြသိန္း၊ ဥကၠဌ (၁) က ႏိုင္လွေအာင္၊ (၂) က ႏိုင္သိုက္၊ အတြင္းေရးမႉးက ေဒါက္တာမင္းႏြယ္စိုး၊ အတြင္းေရးမႉး (၁) က ႏိုင္စန္းတင္၊ (၂) က ႏိုင္ခင္ေအာင္ ဒီ ၆ ေယာက္ကိုပဲ တာဝန္ေတြေပးထားၾကတယ္၊ က်န္တာေတြကလည္း ဗဟိုေကာ္မတီေတြပဲေလ ဒါေပမဲ့ တာဝန္ေတာ့ ဘာမွမေပးရေသးဘူး။

ေမး ။ ။ ပါတီတစ္ခုမွာ ပါတီဝင္အင္အားတစ္ေထာင္ျပည့္ရမယ္ဆိုတဲ့အေပၚမွာေရာ မြန္ပါတီမွာ ဘယ္လိုအေျခအေနရွိေနလဲ။

ေျဖ ။ ။ ေထာင္မကဘူး၊ တၿမိဳ႔နယ္ထဲနဲ႔ ပါတီဝင္ေထာင္ေက်ာ္ေနၿပီးေလ အခုဆို က်ေနာ္တို႔ မြန္ပါတီက ပါတီဝင္အင္းအား တစ္ေထာင့္ေလးရာစာရင္းကို ေနျပည္ေတာ္ မဲေကာ္မရွင္မွာ တင္ျပထားၿပီးၿပီ။

ေမး ။ ။ ဘ႑ာေရးအပိုင္းမွာေရာ အဆင္ေျပမႈေတြရွိလား ဒါမွမဟုတ္ အခက္အခဲေတြရွိေနလားဆိုတာကိုလည္း ရွင္းျပေပးပါဆရာ။

ေျဖ ။ ။ ဘ႑ာေရးအပိုင္းမွာ အမွန္ေျပာရရင္ အခက္အခဲရွိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ စိုးရိမ္စရာမလိုဘူး၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ပါတီဝင္ေတြကို တေယာက္ ၅၀၀ ဆိုၿပီး သတ္မွတ္ထားတယ္၊ ၅၀၀ ဆိုတာကလည္း ပါတီဝင္တိုင္းက ေပးၾကတယ္၊ တခ်ဳိ႔ေစတနာရွိသူေတြ တစ္သိန္းထိေပးတာေတြလည္းရွိတယ္၊ တခ်ဳိ႔ဆို တစ္ေသာင္း ႏွစ္ေသာင္း အဲလို ေပးတာေတြလည္းရွိတယ္ဆိုေတာ့ ဘ႑ာေရးအပိုင္းမွာ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝတယ္ဆိုတာမဟုတ္ဘူး၊ အခက္အခဲျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ဒါေပမဲ့ သြားေရး လာေရးမွာေတာ့ အခက္အခဲနည္းနည္းေတာ့ရွိတာေပါ့ ပိုက္ဆံလံုလံုေလာက္ေလာက္မသံုးရတာေတာ့ရွိတယ္ ေခြ်တာရတာေပါ့၊ ျပည့္ဝတယ္ဆိုတာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ခက္ခဲတယ္ဆိုတာလည္းမဟုတ္ဘူး၊ register တုန္းက ၃ သိန္းေပးရတယ္၊ ဒီေနာက္ပိုင္း ပါတီဝါဒျဖန္႔ဖို႔အတြက္ အဲဒီတုန္းက ၆ သိန္းကုန္ထားတယ္၊ ၾကားမွာ ႐ုံးဖြင့္တာတို႔ ဘာတို႔ေတာ့ ကုန္တာေပါ့ေလ အဲဒါေတြေတာ့ အခက္အခဲရွိတာေပါ့ေလ၊ ၿမိဳ႕နယ္ဘက္မွာေတာ့ သူတို႔နည္း သူတို႔ဟန္နဲ႔ ေျပလည္မႈရွိတယ္လို႔ တြက္ထားတာေပါ့ေလ၊ ပိုက္ဆံရွိလားလို႔ေမးရင္ မရွိဘူး၊ ဒါေပမဲ့ အလုပ္လုပ္မရတဲ့အထိ ဘ႑ာေရးမွာ အခက္အခဲရွိေနတာလည္းမဟုတ္ဘူး အလုပ္ျဖစ္ေအာင္ေတာ့ လုပ္ရမယ္၊ ၂ သိန္း ၃ သိန္း လႉတဲ့လူေတြရွိတယ္ အနည္းက်ဥ္းေပါ့ေလ အမ်ားႀကီးေတာ့မဟုတ္ဘူး၊ တခ်ဳိ႔ဆို ၁ ေသာင္း ၂ ေသာင္း လာေပးတာေတြလည္းရွိတယ္၊ ထပ္ေပးဖို႔လူေတြလည္းရွိေနတယ္၊ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔က မဲမွမေရြးရေသးတာ မဲေရြးဖို႔ အမတ္ေလာင္တစ္ေယာက္ကို ငါးသိန္းဆိုလည္းရွိေသးတယ္ အဲဒါက က်ေနာ္တို႔ မစဥ္းစားရေသးဘူးေလ ဘ႑ာေရးက ျပည့္ဝတာလည္းမဟုတ္ ခက္ခဲတာလည္းမဟုတ္ ၾကားအေျခေနမွာရွိေနတယ္၊ ကေနာ္တို႔ကေတာ့ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အားထုတ္ၿပီးေတာ့ လုပ္သြားမွာပဲ။

ေမး ။ ။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲအေပၚ မြန္ပါတီအေနနဲ႔ ဘယ္လိုေမွ်ာ္မွန္းထားတာရွိလဲ။

ေျဖ ။ ။ ဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ အမွန္ေျပာရရင္ မြန္ေဒသအတြင္းမွာ ၿပဳိင္မယ္ဆိုရင္ ႏိုင္မွာပဲ က်ေနာ္တို႔ပဲ အႏိုင္ရမွာလို႔ တြက္ထားတယ္၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ပုရိသတ္ေတြ လူထုေတြက က်ေနာ္တို႔မြန္ပါတီအေပၚ စိတ္ဝင္စားမႈရွိတယ္၊ မြန္လူမ်ဳိးကို ခ်စ္တာလဲပါတာေပါ့ေလ၊ ဘယ္လိုပဲၿပဳိင္ၿပဳိင္ တကယ္လို႔တရားမွ်တမႈနဲ႔ ၿပဳိင္ရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ စိုးရိမ္စရာမလိုဘူး၊ ဥပမာ သထံု၊ ဘီလင္း၊ က်ဳိက္ထိုတို႔လိုေဒသေတြမွာ တျခားပါတီေတြနဲ႔ အၿပဳိင္လုပ္ရတာေပါ့ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီေဒသေတြက မြန္ေတြ နည္းတယ္၊ တျခားေဒသမွာဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ဘာမွပူစရာမလိုဘူး တရားမွ်တမႈနဲ႔လုပ္ရင္ေပါ့၊ လူထုေတြကလည္း အျမဲႀကဳိဆိုေနၾကတယ္။

ေမွ်ာ္မွန္းထားတာက က်ေနာ္တို႔ႏိုင္မွာပဲ ဘာလိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီကေန႔အေျခအေနအရဆိုရင္ မြန္လူထုေတြက က်ေနာ္တို႕ပါတီကို စိတ္ဝင္စားၾကတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ပါတီကလည္း မြန္ပါတီဆိုတာ တစ္ပါတီပဲရွိတယ္၊ မြန္ေတြမွာရွိတဲ့ ဥပမာ မြန္ျပည္သစ္ပါတီတို႔လို ပါတီေတြကလည္း က်ေနာ္တို႔ပါတီနဲ႔ ျပႆာနာမရွိခဲ့ဘူး ကိုယ့္ရပ္တည္ခ်က္အေပၚ ကိုယ္ရပ္တည္ၾကတာပဲ။

Thursday, March 11, 2010

သူတပါးလူမ်ဳိးကို ဖိႏွိပ္ရင္ ကိုယ့္လူမ်ဳိးလည္း မလြတ္လပ္ဘူး

Tue 23 Feb 2010, ႏိုင္အာကာ
ျပည္ေထာင္စုေန႕ႏွင့္ ပတ္သက္၍ မြန္ျပည္သစ္ပါတီ အေထြေထြအတြင္းေရးမႉး ႏိုင္ဟံသာနဲ႕ ေတြ႕ဆုံေမးျမန္းေျဖဆိုခ်က္

ေမး။ ။ ျပည္ေထာင္စုေန႕နဲ႕ တုိင္းရင္းသား တို႕အၾကား ဆက္စပ္မႈကို ရွင္းျပေပးပါ?

ေျဖ။ ။ ျပည္ေထာင္စုေန႕ဆိုတာ ပင္လုံစာ ခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုတဲ့ေန႕ကို အစြဲႁပတာျဖစ္တယ္။ ပင္လုံ စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုတာကေတာ့ ဗမာ့ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႕ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္းအမ်ဳိးသားေခါင္းေဆာင္ေတြအၾကား ပူးတြဲၿပီး ကိုယ္ပိုင္ဌာန္းခြင့္ရွိတဲ့ ျပည္နယ္ေတြနဲ႕ ျပည္ေထာင္စု ႏိုင္ငံတခု ထူေထာင္ဖို႕ သေဘာတူခ်ဳပ္ဆိုတဲ့ ကတိသစၥာျပဳျခင္း ျဖစ္တယ္။

ေမး။ ။ ဟိုတုံးက ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ အေပၚ ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ?

ေျဖ။ ။ ဒီလိုစာခ်ဳပ္ျဖစ္ခဲ့လို႕ က်ေနာ္တို႕ျပည္ ေထာင္စုဟာ အခုလိုဧရိယာ အက်ယ္အဝန္း မ်ဳိးနဲ႕ ျဖစ္လာရတာပါ။ တကယ္လို႕ ဒီလိုမလုပ္ခဲ့ရင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ကခ်င္ျပည္နယ္ေတြမပါတဲ့ တပိုင္းျပတ္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံပဲ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ သေဘာတူညီခ်က္ထဲမွာ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးနဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုမူအရ ပူးေပါင္းေရးျဖစ္တယ္။ အဲဒီတုံးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာခဲ့တဲ့စကားတစ္ခြန္းက မွတ္သားဖို႕ေကာင္းသလို ဒီေန႕လူေတြ အသိအမွတ္ျပဳဖို႕ လိုတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က - ''ဗမာေတြ အဂၤလိပ္ကၽန္ မျဖစ္ခ်င္သလို ရွမ္းေတြ ကခ်င္ေတြကိုလည္း အဂၤလိပ္ကၽြန္ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ထို႕အတူ ဗမာ့ကၽြန္လည္း မျဖစ္ေစရဘူး'' လို႕ ေျပာခဲ့တယ္။ ဟိုတုံးက ေခါင္းေဆာင္ေတြ အျမင္က်ယ္ၿပီး သေဘာထားႀကီးၾကလို႕ စုစည္းႏိုင္ခဲ့တာကို ေနာက္လူေတြ ေလးစားတန္ဘိုးထားသင့္တယ္လို႕ ျမင္တယ္။

ေမး။ ။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပိုင္း အာဏာရ ဖဆပလအစိုးရအေနနဲ႕ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကို ဘယ္လိုသေဘာထားလာပါသလဲ?

ေျဖ။ ။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ အာဏာရလာတဲ့ ဖဆပလအစိုးရဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မရွိေတာ့လို႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုခဲ့တဲ့ စာခ်ဳပ္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳၿပီး ဗမာေတြ စိုးမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ အတုအေယာင္ျပည္ေထာင္စုမ်ဳိးကို တည္ေဆာက္လာခဲ့တယ္။ ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ ရွမ္းေတြကို ျပည္နယ္ေတြ ဝိေသသတိုင္းေတြ သတ္မွတ္ေပးထားေပမဲ့ ဗမာက ျပည္မယူၿပီး ျပည္နယ္ေတြအေပၚ စိုးမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ထားခဲ့တယ္။ ပင္လုံစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုတာမွာ ပါဝင္ခြင့္မရွိခဲ့တဲ့ ကရင္ေတြ မြန္ေတြ ရခိုင္ေတြအေပၚမွာေတာ့ လူမ်ဳိးတရပ္အေနနဲ႕ေတာင္ သေဘာမထားဘဲ ဗမာေအာက္မွာထားၿပီး ဝါးမ်ဳိခဲ့တာေၾကာင့္ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး ေပၚေပါက္ခဲ့ရတယ္။

ေမး။ ။ ၆၂ - ခုႏွစ္ စစ္အာဏာသိမ္းတာကစၿပီး အခုအထိ တိုင္းရင္းသားေတြရဲ႕အခဏ္းက႑ ဘယ္လိုရွိပါသလဲ?

ေျဖ။ ။ ၆၂ - ခုႏွစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနဝင္း အာဏာသိမ္းတာဟာ တိုင္းရင္းသားေတြ လႊတ္ေတာ္ပါလီမာန္ထဲကေန သူတို႕အခြင့္အေရးေတြနဲ႕ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ဖို႕ စုေပါင္းေတာင္းဆိုခဲ့တာကို မေပးခ်င္လို႕ တိုင္းျပည္ ျပဳိကဲြေတာ့မယ္ဆိုၿပီး အာဏာသိမ္းတာ ျဖစ္တယ္။ အာဏာသိမ္းၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ ျပည္နယ္ေတြရဲ႔ အခြင့္အာဏာေတြကို ေလ်ာ့ခ်ၿပီး စစ္ဗုိလ္ေတြက ဝင္ေရာက္ခ်ဳပ္ကိုင္ခဲ့တယ္။ ၆၃ - ခုႏွစ္မွာ ဟန္ျပေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးေရးေခၚေပမဲ့ လက္နက္ခ်ခိုင္းတာမ်ဳိးဘဲ ေျပာလာတယ္။ ဒါကို တိုင္းရင္းသားေတြဘက္က လက္မခံေတာ့ တပ္တိုးခ်ဲ႕ၿပီး စစ္ဆင္ေရးေတြ အျပင္းအထန္ လုပ္လာတယ္။ စစ္ေရးနည္းနဲ႕ မဟာလူမ်ဳိးႀကီးဝါဒကို အေကာင္အထည္ေဖၚခဲ့တယ္။ တဖက္ကလည္း ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္အမည္ခံၿပီး တပါတီအာဏာရွင္စနစ္ကို က်င့္သုံးခဲ့တယ္။ ဒီလိုစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို က်င့္သုံးလာခဲ့လို႕ လူမ်ဳိးေရးအရ လြတ္လပ္ေနတဲ့ ဗမာေတြဟာ လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႕ ဒီမိုကေရစီအခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးလာခဲ့ရတယ္။ ဒီမဟာလူမ်ဳိးႀကီးဝါဒနဲ႕ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ေၾကာင့္ ျပည္တြင္းစစ္ က်ယ္ျပန္႕လာၿပီး လူမ်ဳိးစုအခြင့္အေရးနဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးရတယ္။ တိုင္းျပည္လည္း တရစ္ၿပီးတရစ္ မြဲျပာက်လာခဲ့ရတယ္။ ဒီေန႕ေတာ့ ဗမာေတြလည္း ဒီဒဏ္ကို အျပင္းအထန္ ခံေနရၿပီ။ က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံမွာ တန္ဘိုးႀကီးတဲ့ သဘာဝသယံဇာတေတြ မ်ဳိးစုံ ကုံလုံၾကြယ္ဝေပမဲ့ အာဏာရ အထက္တန္းလႊာေတြက လဲြၿပီး လူမ်ဳိးစုံျပည္သူေတြ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ဳိးစုံနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနၾကရတာ အားလုံးအသိ ျဖစ္တယ္။

ေမး။ ။ အခုလက္ရွိ ျပည္တြင္းျပည္ပ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြအေနနဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ျပည္ေထာင္စုစနစ္ကို လိုလားတယ္လို႕ ထင္ပါသလား?

ေျဖ။ ။ ျပည္တြင္းျပည္ပမွာရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီအင္အားစုေတြထဲက အမ်ားစုဟာ အမ်ဳိးသား တန္းတူညီမၽွျခင္းမရွိတဲ့ အာဏာရသူေတြ က်င့္သုံးေနတဲ့ မဟာလူမ်ဳိးႀကီးဝါဒေၾကာင့္ ဒီလိုအမ်ဳိး သားစည္းလုံးညီၫႊတ္ေရး ပ်က္ျပားခဲ့ရၿပီး ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ခဲ့ရတာေတြ၊ ျပည္တြင္းစစ္ကို အေျချူပဳၿပီး စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ေပၚေပါက္လာခဲ့ရတာေၾကာင့္ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရးေတြ ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတာေတြ၊ ၿပီးေတာ့ ျပည္သူအမ်ားစု ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ခဲ့ရၿပီး တိုင္းျပည္ ေခတ္ေနာက္က်ခဲ့ရတာေတြကို သိလာၾကၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ားစုက စစ္မွန္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရးကို နားလည္လက္ခံလာၾကပါၿပီ။

ေမး။ ။ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုလားတဲ့ ျပည္ေထာင္စုဆိုတာေကာ ဘယ္အေပၚမွာ အေျခခံပါသလဲ?

ေျဖ။ ။ တိုင္းရင္းသားေတြ လိုလားတဲ့ ျပည္ေထာင္စုပုံစံက လူမ်ဳိးတမ်ဳိးထဲက အခြင့္ထူးယူၿပီး က်န္လူမ်ဳိးေတြအေပၚ လႊမ္းမိုးျခင္းမရွိတဲ့၊ အမ်ဳိးသားေရးအရ တန္းတူၿပီး ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ ရွိတဲ့ ျပည္နယ္ေပါင္းစု ျပည္ေထာင္စု တနည္းအားျဖင့္ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုကို တည္ေဆာက္ဖို႕ လိုလားေနၾကတာ ျဖစ္တယ္။

ေမး။ ။ ပင္လုံစာခ်ဳပ္တုန္းက ဗမာကိုယ္စားလွယ္နဲ႕ ကခ်င္၊ ခ်င္း၊ ရွမ္း ကိုယ္စားလွယ္ေတြပဲ ပါဝင္ၾကတယ္။ အဲဒီတံုးက လြတ္လပ္ေရးလဲ မရေသးေတာ့ ေယဘုယ်သေဘာ အမ်ဳိးသားတန္းတူေရးနဲ႕ ကိုယ္ပိုင္ျပဌာန္းခြင့္ရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုပုံစံကို တည္ေဆာက္ဖို႕ သေဘာတူညီၾကျခင္း ျဖစ္တယ္။ ေတာင္ႀကီးညီလာခံကေတာ့ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္အၾကာမွာ ျပည္ေထာင္စုပုံစံမက်တဲ့ ဟန္ျပျပည္ေထာင္စုကို ျပဳျပင္ၿပီး ျပည္ေထာင္စုပုံစံက်က် ျပန္လည္တည္ေဆာက္ဖို႕ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ခ်င္း၊ မြန္၊ ရခိုင္၊ ရွမ္း အဖိႏွိပ္ခံတိုင္းရင္းသားေတြ အားလုံးပါဝင္တဲ့ ညီလာခံ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမွာ အခြင့္အာဏာေတြကို ပိုမိုအေသးစိပ္ေဖၚျပၿပီး အဲဒီအတိုင္း က်င့္သုံး ေဖၚေဆာင္ႏိုင္ဖို႕ ၫွိႏႈိင္းခ်မွတ္တာ ျဖစ္တယ္။

ေမး။ ။ တိုင္းရင္းသားေတြ အခြင့္အေရးမရဘူးဆိုရင္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအေျခအေန ဘယ္လို ဆက္ျဖစ္သြားႏိုင္မယ္လို႕ ထင္ပါသလဲ?

ေျဖ။ ။ တိုင္းရင္းသားေတြဟာလည္း ဗမာေတြလိုပဲ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ ရွိၾကတာပါပဲ။ ဗမာေတြ အဂၤလိပ္၊ ဂ်ပန္ေတြေအာက္မွာ မေနခ်င္လို႕ ႐ုန္းကန္ ေတာ္လွန္ၾကသလို တိုင္းရင္းသားေတြလည္း ႐ုန္းကန္ၾကမွာပါပဲ။ ဒီသေဘာကို ဗမာေတြအေနနဲ႕ ကိုယ္ခ်င္းစာ နားလည္ၿပီး အေျဖရွာသင့္တယ္။ တကယ္လို႕ ဆက္ၿပီးဖိႏွိပ္ဝါးမ်ဳိေနမယ္ဆိုရင္ အနိမ့္ဆုံးေတာ့ ျပည္တြင္းစစ္သံသရာက လြတ္ကင္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ျပည္တြင္းစစ္ ျဖစ္ေနရင္ စစ္တပ္ကို အားကိုးေနရမယ္။ စစ္ဗိုလ္ေတြ ၾသဇာရွိေနမယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ သက္ဆိုးရွည္ေနဦးမွာပဲ။ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ လူ႕အခြင့္အေရးေတြ ဆိတ္သုဥ္းေနလိမ့္ဦးမယ္။ စီးပြားေရးဘက္မွာလည္း မြဲျပာက်ျမဲ က်ေနပါလိမ့္မယ္။ အစိုးရဝန္ထမ္း အထူးသျဖင့္ လက္နက္ကိုင္ထားသူေတြ စာရိတၱပ်က္ျပားၿပီး အာဏာကို အလြဲသုံးစား က်င့္သုံးမယ္။ အဲဒီလိုအာဏာပိုင္ေတြ ပိုမိုအေျခခိုင္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒီပုံမ်ဳိးနဲ႕ ၾကာေနရင္ ျပင္ဖို႕ လြယ္မွာ မဟုတ္သလို ေနာက္ဆုံးမွာ ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရ ျပဳိကြဲပ်က္စီးသြားတဲ့အထိ ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္လို႕ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ ဒီမွာ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ေတြ ေျပာခဲ့တဲ့စကားတစ္ခြန္းကို က်ေနာ္ ေျပာျပခ်င္တယ္ ''သူတပါးလူမ်ဳိးကို ဖိႏွိပ္ရင္ ကိုယ့္လူမ်ဳိးလည္း မလြတ္လပ္ဘူး'' ဆိုတာပါပဲ။